Tulpenwinst

In tulpenmaand mei zijn de SHRT-leden weer erg actief geweest in rally’s en niet zonder succes! Piet van Leusden won met een gelegenheidsequipe het sporting klassement in de Tulpenrallye en Margreet op ’t Hof scoorde erg goed in de Tulpenrit. Lees hieronder haar verslag.


Verslag Tulpenrit, 23 Mei 2012
Margreet op ‘t Hof

De maand Mei is tulpenmaand. Naast de grote Tulp die maar liefst 6 dagen bloeit en in een groot gebied te vinden is, is er ook een kleinere Tulp die maar een paar uur bloeit en dan ook nog eens alleen in de regio Putten. Deze kleine Tulp is dus veel zeldzamer! De kans om deze Tulp te zien bloeien lieten wij natuurlijk niet aan ons voorbij gaan. Aan de drukte bij de starttafel te zien waren we niet de enige die wel een bosje wilden plukken. Ondertussen pakten zich donkere onweerswolken samen en waren er nieuwsberichten over wateroverlast en afgelaste avondvierdaagses. Och, een buitje tegen het stof en van zo’n avondvierdaagse heb je in de auto ook eigenlijk meer last dan gemak toch? Geen vuiltje aan de lucht dus!

In de aanlooproute moesten de ruitenwissers even in actie komen en het schuifdak dicht, de rest van de avond konden deze respectievelijk in rust en open stand blijven. Aangekomen op de “Tabaksplanter” op zoek naar de blauwe vlag. De blauw vlag. Waar is de blauwe vlag? Iemand een blauwe vlag gezien? Waarrrrr is die verrekte blauwe vlag toch? Wij hebben ‘m niet gevonden, wat toch voor enige verwarring aan het begin zorgde. Het hielp ook niet mee dat we voor het gemak begonnen met de kaart van Traject 2. Tja, dan kun je heel lang zoeken waar je nou bent en hoe je moet beginnen. Alle begin is moeilijk, maar de goede kaart erbij maakte de zaak een stuk makkelijker. Het duurde dus even eer we op het goede spoor zaten, maar toen werden vlot de controles ABBA op de kaart genoteerd. Rijdend in een Zweedse bolide heb ik mijn vertolking van “Waterloo” maar in stilte gedaan om navigator Jan Voskuijl niet uit z’n concentratie te halen. Nog even een E opschrijven en de inmiddels flink opgefriste buitenlucht in bij de stempelaar en dan aan Traject 2 beginnen en dan nu ook echt.

Eerst maar eens goed kijken of alle “tulpjes” op de kaart ook wel echte tulpjes zijn, met de voorkennis van vorig jaar waren we zeer alert op genetisch gemodificeerde tulpen. Deze hebben weliswaar een zeer fraaie dubbele kelk, maar horen toch niet in ons bosje thuis. Op dat gebied was dit keer ons enige twijfelgeval een tulp met een steel tot in het hart van de bloem. Dat hoort niet, maar we kwamen er ook niet echt uit wat nou de bedoeling was, dus maar besloten om ter plekke de situatie te bekijken. Met al het tijdverlies aan het begin werd het nu namelijk toch echt zaak om in actie te komen. Een extra rondje om de rotonde bij pijl 1 You can dance, you can jive, having the time of your life. See that girl, watch that scene, digging the dancing queen… Tja, dat blijft dan toch hangen hè, wel netjes tweemaal de letter X opgeschreven.

Op weg van 2 naar 3 dwars door het ingetekende pijltje van de “kaartlas” heen gereden. Niks van gemerkt, maar mooi wel fout. Leuk gevonden, weer eens wat anders dan de welbekende fietser en voetbrug! De rest van de route leverde weinig problemen op. Niet meer dan gebruikelijk althans, natuurlijk altijd alert zijn op hoekjes, blokkeringen, wel of niet over de parkeerplaats en wat voor fraais de uitzetter nog meer verzint. Scherpte is sowieso geboden want in het hoge gras zijn de controles soms pas laat zichtbaar. Een controle O in een driehoekje zag ik pas toen ik er eigenlijk al voorbij was. Het was al vlug duidelijk dat deze controle fout was, maar waar staat dan de goede? Flink zoeken leverde niks op. Het was wel een gezellige verkeerschaos met andere deelnemers die hetzelfde aan het doen waren en overige verkeersdeelnemers die waarschijnlijk geen idee hadden wat wij daar nou aan het doen waren. De tulp met de extra lange steel waar we aanvankelijk onze vraagtekens bij hadden leverde geen problemen op want hier stonden helemaal geen controles. Kort daarna helaas wel een kortste route over het hoofd gezien, wat nog een fout opleverde, eigenlijk 2 zelfs bleek later in de einduitslag. Achteraf op de kaart kijkend vraag ik me af hoe we (Nou ja, Jan dus) dat over het hoofd hebben kunnen zien, want het was echt heel duidelijk! Later blijkt dat we niet de enige zijn die hier last hebben gehad van een blinde vlek, sterker nog: “Mamma mia” alle tourklassers hebben dit fout gedaan! Heel bijzonder!

De laatste controles ABB genoteerd, maar (u voelt ‘m al aankomen…) helaas geen laatste A, wel een mooie stempel bij de sympathieke bemanning van de TC. Ondanks onze vertraging aan het begin bleek het tijdschema gelukkig makkelijk te halen. Leuk ook om over onbekende wegen te rijden, knap hoe de uitzetters iedere keer weer mooie routes weten te bedenken! Op de onverharde paden bleek het buitje tegen het stof niet erg geholpen te hebben, wat dan het afstand houden weer wel bevorderde. Gelukkig kon het stof buiten op het terras weer weggespoeld worden in afwachting van de prijsuitreiking, “The winner takes it all”. Altijd leuk om met meer blik (2e plaats Tourklasse) naar huis te gaan dan waarmee we gekomen waren. Al begint “Margreet Zoetemelk” zolangzamerhand wel een lichte frustratie te ontwikkelen over het aantal behaalde tweede plaatsen. Maar ook met Joop kwam het goed, dus we houden vol!

Uitzetters, controleurs en team AMAC bedankt voor deze mooie rit!