Limburgia Trophaeum 2010

Niet alleen kommer en kwel…

Elk jaar staat de Limburgia Tropaeum, uitzet door het illustere trio René Smeets, Rullof Dittman en Wiel Leppers, hoog op ons rallyverlanglijstje. En niet alleen op de onze, gezien het grote aantal inschrijvers…

Goed begin, halve werk??
In de Limburgia, zoals we de rally maar gemakshalve noemen, hadden drie SHRT equipes ingeschreven en wel ons dames equipe Esther Smith-Caroline de Greeff met hun jankende 96 tweetakt Monte Carlo, Peter Haaima en Piet van Leusden met de 96V4, Ad van Beurden en Bart Wassingmaat eveneens met hun 96V4 en een niet SHRT Saab, de 99 EMS van Joost en Heleen van de Klashorst.

De SHRTers hadden door interventie van penningmeester Frank Joost een hotel geboekt in Slenaken om ’s morgens vroeg uitgerust aan de start te verschijnen. De uitbater van hotel Berg en Dal, zoals de bijna vergane glorie heette, was niet erg enthousiast toen hij vernam dat we a. bij aankomst nog wel een hapje wilde eten en b. ‘morgens rond 7.00 uur wensten te ontbijten. Het hapje eten kon nog wel mits we rond 20.00 uur aan tafel waren. Ad en Bart waren ruimschoots op tijd, Esther en Caroline melden zich om 19.30 dat ze bij Venlo in de file stonden en Peter en Piet reden rond 18.45 uit Barneveld weg zodat die al helemaal niet op tijd aan tafel konden aanschuiven. Maar al met al hebben we toch, zei het tegen de zin van de Maitre d’Hotel in, een aardige maaltijd verorberd gelardeerd met de nodige wijn en de kaakkramp van het lachen. ‘Wel na het diner alles afrekenen’ meende de hotelbaas , “en morgen is het ontbijt vanaf 8.30 uur.” Dat we dat om 7.00 uur wilden hielp geen lieve moeder aan, maar we konden wel een zakje voer meekrijgen om het ontbijt onderweg te nuttigen. Tja, lang leve de spreekwoordelijke Limburgse gastvrijheid!

Rond 8.00 uur melden we ons aan de starttafel in het Best Western Hotel in Slenaken om aan onze documentencontrole te voldoen. Dus rallyborden op de Saabs en de nodige verplichte sponsorstickers geplakt. Als eerste vertrokken Peter en Piet met startnummer 21, kort daarop gevolgd door Esther en Caroline met nummer 26 en Joost en Heleen die nummer 30 op hun Saab hadden bevestigd. Het drietal reed in de juniorklasse terwijl Ad en Bart met startnummer 58 in de masterklasse startten.

Krap tijdschema
Al direct ging het fout en werd een haaltje aan een pijl niet goed ingeschat, waardoor de meeste van ons als twee controles misten. Het tijdschema was erg krap en alleen al in het gedeelte voor de middag die zaterdag zaten er 15 tijdcontroles in en 3 routeproeven. Daarnaast lag het gemiddelde hoog, zo rond de vijftig km/u. Bij Ad en Bart sloeg het noodlot al vroeg toe . Ad schatte een met water en modder gevulde kuil, op een stuk onverhard, verkeerd in en de Saab maakte een klapper van jewelste. Veel gerammel en lawaai nadien in de Saab waarbij de equipe dacht aan een uitlaat die tegen de bodem sloeg. Maar geen tijd om te kijken, dus met rammel en al gewoon doorgereden.

De routeproeven waren allen regularity’s met een zelfstart en ook met gemiddelden rond de 50 km. Het reglement dat René Smeets had opgesteld liet alle ruimte voor elektronische tripmasters, average speedcalculators ( foeveldoosjes) en meer. Bart en Ad hadden alle apparatuur ingeschakeld. De Halda tripmaster liep gelijk met de foeveldoos en de elektronische Belmog liep daarnaast als extra hulpmiddel. Ach en zo kom je een regularity wel door. Het was echter voor de Saabjes en andere met minder peekaa’s voorziene auto’s bijna ondoenlijk vijftig gemiddeld te halen op wegen die gelardeerd waren met hairpins. Niet zomaar een hairpin, maar hele scherpe waarbij de weg ook nog eens behoorlijk steeg. De Saabs kwamen adem te kort en de Vredensteintjes gilden het uit. Tja en dan haal je zo’n regularity soms bijna niet. Het is toch bewonderenswaardig dat de meeste SHRT equipes de regularity’s op nul of met heel weinig strafseconden reden. Ad en Bart sprokkelden heel wat overige tijdstrafpunten in het ochtendtraject en kwamen met 28 minuten straf aan de broek TC 15 In binnen. Dat zijn dus, volgens Smeets’s maatstaven, 280 strafpunten of wel gelijk aan meer dan vijf routecontroles missen. De overige SHRTers deden het beter. Vooral Peter en Piet, waarbij Piet zich realiseerde dat hij zijn derde plek in het Nederlands kampioenschap moest verdedigen. En…dat lukte hem aardig.

Domme pech
Na de lunch met Sauerkraut, hoe kan het anders, waren er nog zeven TC’s te gaan en één routeproef. Bovendien moesten nog eens 224 km worden afgelegd tot het diner en de verdiende nachtrust in Koblenz. Het lawaai in de 96 van Ad en Bart werd steeds luider en onheilspellender en ze besloten te stoppen voor een nader onderzoek. Onder de Saab gekeken, uitlaat zat prima vast, sloeg nergens tegenaan. Dan maar het spul op de krik en het wiel er af om de achterste uitlaatpot te kunnen bekijken. Ook niets te zien, maar de tijd tikte wel door. Wiel er weer op en de auto laten zakken. Toen werd duidelijk wat er aan de hand was. Door die klap op die hele slechte weg in het begin van de rally, was de complete schokdemper door de carrosserie geslagen. Nu heeft het SHRT altijd een eigen servicecrew bij zich, in de persoon van Peter Haaima, dus die maar eens gebeld met de vraag of doorrijden verstandig was. “Doe maar rustig aan, zonder demper rijdt het niet te best, maar je kunt verder.” was zijn antwoord. Dus als een haas maar weer verder, maar het opgelopen tijdverlies haal je niet meer in zeker niet met zo’n halfgare demperloze achterkant.
Als met al toch 22 mintuten te laat in Koblenz dus weer 220 strafpunten.
Esther en Caroline hadden de zaterdag overleefd met 526 strafpunten, Peter en Piet met 335 en Joost en Heleen met 773. Bart en Ad hadden alles bij elkaar 1002 strafpunten, waarvan het merendeel tijd.

Tie Ta Tovenaar
Peter Haaima ontpopte zich als een rasechte Tie Ta Tovenaar en repareerde de schokdemper van Ad’s Saab met twee ringen die hij uit de bagageruimte van zijn eigen 96 knipte. En wonderwel de Saab reed en stuurde weer als van ouds. “Kijk maar hoe lang hij het uithoudt”, was Peters devies. Nou ze zijn helemaal tot de finish in Vaals gekomen, met slecht twee hele strafpunten over de etappe op de zondag en kwamen daarna ook weer thuis zonder dat de Saab een krimp gaf. Kijk da’s nou inventief vakwerk! Maar ook Esther ontkwam niet aan het pechduiveltje. De linker ruitenwisser van de Monte Carlo besloot een eigen leven te gaan leiden en dat natuurlijk precies in een hoosbui. Met het raam open en de arm buitenboord werd af en toe de ruit handmatig gewist. Ook hier bood Peter Haaima’s kunde bij een TC weer uitkomst. In no time werd het spul weer gemonteerd en de dames konden vrolijk wissend weer verder. Maar alle goede en slechte dingen komen in drieën, zegt men wel eens. Zo geschiedde..

Het rook al enige tijd wat branderig in de Saab van Peter en Piet tot opeens een enorme rookwolk onder het kapje vandaan kwam. Heel, heel voorzichtig heeft Peter de kap geopend met de brandblusser in de hand. Gelukkig heeft de 96 niet voor pyromaan gespeeld en kon Peter de oorzaak ontdekken: een gescheurde olieleiding. We hebben er niet bij gestaan, maar Piet wist te vertellen dat in slechts negen minuten de leiding werd afgekoppeld, een noodconstructie bedacht en de rally vervolgd kon worden. Als dat geen gouden handjes zijn, dan weet ik het niet meer.

Uitslag
De zondag etappe werd door velen ervaren als een wandeletappe. Weinig ingewikkeld kaartleeswerk, maar wel een schitterende route, zeker met al die gouden herfstkleuren. In Vaals wachtte de finish, en voor de SHRTers de verrassing dat SHRT penningmeester Frank Joost speciaal naar Vaals was afgereisd om de deelnemende equipes te verwelkomen. Kijk, dat is nou echte teamspirit.

Direct na het buffet werden de prijzen bekend gemaakt en ook het SHRT nam het nodige glas- en glimwerk in ontvangst. Peter Haaima en Piet van Leusden werden vijfde, waarmee Piet zijn derde plaats in het Nederlands Kampioenschap navigatoren zeker stelde. Piet gefeliciteerd! Esther en Caroline werden negende en namen ook een glasbokaal mee naar huis. Joost en Heleen van de Klashorst werden achttiende, allen in de juniorklasse en Ad van Beurden en Bart Wassingmaat in de masterklasse vijfendertigste.

Tijdens de rit naar huis, hebben Ad en Bart nog eens wat nagekaart over deze Limburgia en vergeleken met eerdere edities die ze veel meer bekoorden. Volgend jaar weer??
Ze hebben hun twijfels…

Ad van Beurden
SHRT teamcaptain